روزی تو خواهی آمد...

گمان کنم که زمانش رسیده برگردی

گمان کنم که زمانش رسیده برگردی/ به ساحت شب قدر، ای سپیده برگردی
هزار بیت فرَج، نذر می کنم شاید
به دفتر غزلم، ای قصیده برگردی
زمان آن نرسیده کرامتی بکنی؟ قدم به خانه گذاری به دیده برگردی؟
مزار حضرت مهتاب را نشان بدهی؛
به شهر سبز ترین آفریده برگردی!
گمان کنم که زمانش…گمان کنم حالا..؛ که پلک شاعری من پریده، برگردی
نگاه کن! به خدا بی تو زندگی تنهاست
قبول کن که زمانش رسیده برگردی.
(شاعر نغمه مستشار نظامی)َ

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

مولا شمار درد دلم بی نهایت است

ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت
دست مرا بگیر که آب از سرم گذشت

مانند مرده ای متحرک شدم، بیا
بی تو تمام زندگی ام در عدم گذشت

می خواستم که وقف تو باشم تمام عمر
دنیا خلاف آنچه که می خواستم گذشت

دنیا که هیچ، جرعه آبی که خورده ام
از راه حلق تشنه من، مثل سم گذشت

بعد از تو هیچ رنگ تغزل ندیده ایم
از خیر شعر گفتن، حتی قلم گذشت

تا کی غروب جمعه ببینم که مادرم
یک گوشه بغض کرده که این جمعه هم گذشت

مولا شمار درد دلم بی نهایت است
تعداد درد من به خدا از رقم گذشت

حالا برای لحظه ای آرام می شوم
ساعات خوب زندگی ام در حرم گذشت

نمازم را قضا کرده تماشا کردنت ای ماه
بماند بین ما این رازها بینی و بین الله!

من استغفار کردم از نگاه تو نمی دانم
اجابت می شود این توبه کردن های با اکراه

برای من نگاه تو فقط مانند آن لحظه است
همان لحظه که بیتی ناگهانی می رسد از راه

…و شاید من سر از کاخ عزیزی در می آوردم
اگر تشخیص می دادم چو یوسف راه را از چاه

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

تکیه بر کعبه بزن ، کعبه تحمل دارد...

جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد

ناخودآگاه به سمت تو تمایل دارد

بی تو چندیست که در کار زمین حیرانم

مانده ام بی تو چرا باغچه ام گل دارد

شاید این باغچه ده قرن به استقبالت

فرش گسترده و در دست گلایل دارد

تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز

ماه مخفی شدنش نیز تعادل دارد

کودکی فال فروش است و به عشقت هر روز

می خرم از پسرک هر چه تفأل دارد

یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت

یک قدم مانده زمین شوق تکامل دارد

هیچ سنگی نشود سنگ صبورت ، تنها

تکیه بر کعبه بزن ، کعبه تحمل دارد…

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.